De Nieuwe Lelie Logt

Ik zag haar geweldigende concert op 11 mei 2010 in Paradiso.

Concert InTheWoods: Caroline Herring sings melancholic poems that carry me away. Wonderful. #carolineherring

De website waar dit alles te vinden is.

Heerlijke voorstelling van het RO-theater voor jong en oud over de grote held Snorro, redder van de armen.
Mexicaanse live muziek, heerlijke dialogen, fantastisch acteerwerk van onder andere Loes Luca, Marcel Musters en Dick van der Toorn.
We hebben HEEL veel gelachen. Aanrader dus!

Natalie Merchant zingt samen op een Amerikaanse school voor slechtzienden. Ontroerend mooi.

I ain’t like that anymore
I don’t kick off like before
I’m more relaxed, I’m all reformed
I ain’t a firestorm

Een schitterende cd van Danny Schmidt, die deze dagen wordt grijs gedraaid in huize Nieuwe Lelie (Dank, Hildi!).
Tijdens het luisteren gaat de naald op en neer door het borduurwerk en komt de rust weer terug.
Mijn hoofd golft minder en mijn vuisten zijn niet langer continue gebald.
I ain’t a firestorm anymore.

Gisteren een fantastisch concert bijgewoond. De ster was Ray Lamontagne, een Amerikaanse folk singer-songwriter. Hij zong met zoveel passie dat de muziek recht mijn lijf en hart binnenkwam. Zo’n concert waarvan je helemaal vervuld thuiskomt en lang nageniet. En zoals een vriend gisteren zei: “Luisteren naar zijn cd’s is voortaan een andere ervaring”. Hierbij nog een linkje van een stukje concert.

Prachtig concert van Ane Brun in Paradiso. Ze zong alle nummers van haar nieuwe cd.
Bij vlagen sprookjesachtig, prachtig vierstemmig gezongen, een pianist die helemaal los ging, Afrikaanse ritmes afgewisseld met nummers waar een nieuwe Dolly Parton zichtbaar was. Maar het allermooiste is dat Ane Brun zo zichzelf is en dat de muziek (r)echt van binnenuit komt.
Het concert werd overigens rechtstreeks uitgezonden op fabchannel en zal daar ook vast snel te zien zijn.

Gisteren hadden we het voorrecht de opera Castor et Pollux van De Nederlandse Opera te zien in het Muziektheater (generale repetitie). Ik vond het prachtig. De barokmuziek van Rameau werd mooi uitgevoerd. De dans was modern en breakdance-achtig maar toch helemaal passend. De kostuums waren een lust voor het oog in precies de goede kleuren. De mannen leken op de Elven uit ”The Lord of the Rings”, met het lange strak naar achteren gebonden haar en de lange gewaden. Het decor en het licht vond ik ook al mooi. Er was zelfs een moment dat het licht in combinatie met de muziek me ontroerde (“het gele moment”). Alleen de zang heeft niet een totale indruk achtergelaten. Het koor zorgde voor de mooie stukken, maar de hoofdrolspelers konden mij niet echt meeslepen. Wat vlak en Castor had te weinig volume.
De mooiste scene was de scene met de hellemonsters in de onderwereld. Het was een Escherachtig spel waarin de hellemonsters slag leverden met Pollux, Phébe en Mercurius.

Prachtig concert in het park. Muziek van hoog niveau, adembenemende stem, ondergaande zon, flarden regen en een regenboog. Een onvergetelijke avond.

Woensdag warmde Stevie Ann zich op voor Pinkpop 2007 in Ekko, Utrecht. Een klein (en heet!) zaaltje. Was ze voorheen bezoeker van het festival, dit jaar staat ze er! Met haar prachtige stem, vooral haar stem ja, soepel en authentiek. Wat nog beter mag van mij is het contact met het publiek en de combi stem, muziek en tekst. De liedteksten zijn me niet bijgebleven. Hoogtepunt van het optreden was het akoestische nummer dat ze als toegift speelde: One year of love. Je kon een speld horen vallen; het was betoverend.